161
Ul méi:
mi sum un bèll méiétt,
che in trii més sum vért e sécch.
Ul carlun:
tas, tas ti minghérlin,
che se ta taian mia sübit ta burlat föra dal burzin.
Ul furmentun:
tas, tas ti pulentún,
che t'ann tiraa sü da dó vòlt i calzún.
La ségra:
tas, tas, ti furmentún,
che ta féet la farina négra e ta gh'éet ul cò fai a trii cantun.
L'òrz:
tas, tas ti ségra lunghignana,
che par marüdà ga vör sés més e una sétimana.
La póma da tèra:
ti òrz ta sét un puu püsée bassétt,
ma ta gh'éet la spiga che spung da malédétt.
L'avéna:
da ti póma da tèra gh'è niènt da dì,
parchè t'è salvaa tanta gent dala fam in témp da guèra.
Ul furmént:
ti avéna ta see una bóna biada pal cavall,
ma lassa la früsta da part e tégn strénc i rédan in man.
Ul murnée:
ti furmént ta set multu prévidént,
ta procürat ul pan a tüta la gént.
Ul prestinée:
e ti murnée dala bianca farina,
pàspala cui man, ma ròbala migna.
Ul Signur:
e ti prestinée sfurna i béi pagnòtt,
lassai mia brüsà, ma che sian bén còtt.
La gént:
e ti, Signur, che ta sé ul nòst Créatùr,
bénédiss i nòst campagn:
che piangia ul fiöö in dala cüna,
ma cunt ul pan in man.
cat: A-17
oss: